Idee: Stroom Terug Kastje (STK inverter)

Al jaren heb ik het idee dat we eigenlijk een eenvoudig Stroom Terug Kastje (STK) zouden moeten hebben waarmee je eenvoudig zelf elektrische stroom terug kan leveren aan het elektriciteitsnet.
Als basisidee: je sluit een dynamo van je fiets of rollenbank-generator aan op het kastje en het kastje levert de stroom via het stopcontact terug aan het elektriciteitsnet. Het kastje is eigenlijk een inverter (omgekeerde transformator) die van 6-24 v gelijkstroom wisselstroom maakt van 230 v /50hz.

Ook andere apparaten zouden op dit kastje moeten kunnen worden aangesloten: losse PV-zonnepanelen (vaste zonnecellen hebben meestal al een eigen inverter, maar portable exemplaren meestal niet), windmolens (conventioneel of kolom), water-opvang, GFT-accu (bio-batterij), maar ook (educatief) speelgoed zoals een knikkerbaan waarbij balletjes door een lange spoel rollen.

Ik verwacht dat het idee van dit Stroom Terug Kastje (STK inverter) door Eco-groepen en mensen die met energie bezig zijn omarmd zal worden omdat het intrinsiek motiveert om zelf energie op te wekken (ook al is het maar een heel klein, dis-continu stroompje), het stimuleert innovatie en om gebruik te maken van hoog-rendement dynamo's / generatoren en het motiveert om een efficiënte energie-huishouding te voeren.
Door een modulaire opzet kunnen meerdere stroombronnen kunnen worden aangesloten waarbij per apparaat / stroombron de opbrengst kan worden vergeleken. Ik zie ook een spelelement met bijvoorbeeld twee handgyroscopen met dynamo (of knijpkats) die je erop aan kan sluiten, waarbij degene die het meeste oplevert in een bepaalde tijd heeft gewonnen. Dit apparaat heeft enorm veel potentie en ik zou dit graag verder willen (doen) ontwikkelen. Deze STK inverter zou in plaats van terugleveren naar netstroom ook naar een reguliere accu moeten kunnen leveren. Het kunnen aansluiten (en meten) van zeer kleine (lage) energiebronnen zoals een organische batterij zou een stimulans kunnen betekenen voor innovatie en kennis van energie.

**NB. Bestaande PV inverters (die nu worden gebruikt voor het terugleveren van stroom van zonnepanelen) zijn ongeschikt omdat deze onderdeel uitmaken van een gesloten systeem en een vrij hoge treshhold (minimumwaarde) en anders geschakeld zijn. Auto-inverters van 12/24 V (uit auto-aansteker) naar 230 V leveren alleen stroom bij voldoende capaciteit (bijv. geen kleine stroompjes van 2-5 Watt dus) en deze inverters kunnen ook niet terugleveren aan het net.
Het gaat mij dus om een multi-purpose (die meerdere energiebronnen aankan) tafelmodel STK inverter (stroom terug kastje) naar netstroom of accu met display die ook voor educatieve doeleinden kan dienen.

Kleine windmolen-inverters zouden geschikt kunnen zijn (bleek uit een uitzending van Consuminderman van LLink 2009) maar hiervan heb ik daarna niets meer gehoord of gezien: is er wel een fabrikant die dit heeft opgepakt?

***UPDATE 17.30 *** Zojuist Rien Mertens gesproken, de uitvinder uit het filmpje: Hij heeft de inverter voor kleine windmolens ontwikkeld die ook in de uitzending is getoond. Er zou een fabrikant uit Canada te zijn die binnenkort fitness-apparatuur op de Europese markt gaat brengen met de betreffende inverter. Bij Transition Towns zou mogelijk ook belangstelling zijn voor de kleine (betaalbare) windmolens (max. 2 meter hoog ivm wetgeving en de enkele inverter is voor max. 250 Watt). Wordt vervolgd. ***

Ik werd ook geïnspireerd door de 0-punt energie proefopstelling van Frank Collaris met een 16 punt spoel op Niburu.nl en ook de aardbatterij (zie hiervoor de 6 delige Lezing van Frank Collaris op Youtube). Ik zou ook graag eens spelen met deze spoelen en batterijen en zien welke varianten we zouden kunnen maken. Als er een 0-punt groep is in Groningen of omgeving houd ik me aanbevolen.

Ben je zelf handig met elektro-techniek en knutsel je hiermee graag en/of ben je duurzaam ondernemer met een innovatieve grondslag: neem gerust contact met me op als je met deze STK inverter of met de batterijen of spoelen aan de slag wilt. Ook heb nog veel meer andere ideeën

Toine Fennis.
(0598 416160)

Nieuwe Netiquette voor gebruik van sociale media

De connectiviteit van Internet, het web en in elkaar verwevenheid van netwerken neemt steeds meer toe. Er is (volgens mij) behoefte aan enige richtlijnen voor het gebruik van 'sociale' netwerken zoals Twitter, Facebook, Hyves, YouTube, Flickr, LinkedIn. Nieuwkomers of newbies die graag mee willen doen hebben vaak geen idee hoe groot de invloed en impact kan zijn. Daarnaast is het erg lastig (zo niet onmogelijk) eenmaal gepubliceerde informatie weer volledig te verwijderen. Je digitale schaduw blijft je achtervolgen. De vraag is dus niet meer òf je ergens op Internet staat maar waar en hoe. Er zijn waarschijnlijk maar weinig mensen die zich realiseren dat wat je twittert door gebruik van bepaalde woorden of zgn. #hashtags potentieel door miljoenen mensen gelezen kan worden en op diverse andere websites en media (TV, Billboards, kranten & magazines) kan verschijnen.

Hierbij een verkorte (nieuwe) ‘Netiquette’: Een handleiding voor het gebruik van Internet en sociale media.

In principe wijken de gedragregels op internet niet veel af van die in het ‘echte’ leven. Ze zijn samen te vatten in de bekenden en pakkende zegswijzen:

- Wie goed doet, goed ontmoet,
- Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet, en
- bezint eer ge begint.

Maar voor wat extra houvast:

10 Geboden voor correct gedrag op het web

Persoonlijk:

1. Spreek en schrijf op persoonlijke titel.
2. Deel geen vertrouwelijke informatie.
3. Behandel anderen met respect.
4. Reageer niet uit emotie.
5. Gebruik je gezonde verstand bij alles wat je doet.
6. Voor deelname aan discussies op internet: what you give is what you get. Volg een (zelf gestarte) discussie niet alleen passief. Reageer, blijf aanspreekbaar, wees aandachtig en correct.

Namens de Organisatie (lees ook: werkgever, vereniging, stichting, samenwerkingsverband etc.):

7. Wees positief of stil over samenwerkingspartners.
8. Mijd organisatie-gerelateerde onderwerpen op ongepaste plaatsen.
9. Breng de organisatie op de hoogte van de discussies over de organisatie die je tegenkomt en/of waar je aan deelneemt.
10. Google scheidt zakelijk en privé niet voor je! Gedraag je dus ook representatief voor de organisatie bij privé- activiteiten.

[De Netiquette is deels overgenomen en aangepast van: http://gemeen.gemeentemuseum.nl/node/203 ]

Muziekverzameling & copyright op media

Lang geleden, begin jaren '80 ben ik een vinyl grammofoonplaten verzameling begonnen die tot begin jaren '90 uitgegroeid is tot ca. 1500 langspeelplaten (LP's) + 12" en ca. 300 8" singles. Destijds maakte ik als hobby o.a. mood-tapes en compilatie cassettebandjes met een (autoreverse) Sony cassettedeck onder de naam TS Fennis Productions. Ik heb waarschijnlijk nog zo'n 500-600 bandjes liggen die ik (op enkele uitzonderingen na van eigen opnames) niet meer heb geluisterd. Vanaf 1997 ben ik zelf CD's gaan maken van naar MP3 geripte (originele) CD's en (ook) van via Internet gedownloade muziek.

Veel gedownloade muziek had ik ook al op LP staan maar nooit de moeite voor genomen om via de PC of anderszins (o.a. MiniDisc) over te zetten en te converteren naar MP3 aangezien dit minimaal de volledige tijdsduur van het betreffende liedje zou duren en met het overtypen van artiest en titelgegevens veel meer tijd zou kosten. Door de online CD database CDDB die op basis van het unieke profiel van de CD-trackduur de meta-gegevens (albumtitel, artiest en track-titel zoals opgenomen in de ID3-tag) van de CD's teruggaf werd rippen stukken eenvoudiger voor het digitaliseren van mijn muziekverzameling. Als fervent muziekverzamelaar heb ik destijds zelf ook tientallen in de CD database 'onbekende' CD's via audiograbber van meta-informatie voorzien. Hoewel ik bij elkaar nog ca. 2200 (originele) audio-CD's bezit gebruik ik de 'originelen' slechts incidenteel (soms bijvoorbeeld nog kinderliedjes CD's). Feitelijk dienen de LP's nu slechts als licentiekaarten voor de muziek. Alleen voor enkele bijzondere vinyl-platen zal ik misschien nog de moeite doen dit ooit te digitaliseren. MP3 is nu voorlopig het digitale audio-content substituut voor de langspeelplaten en de CD's.

De compilatie-tapes van de jaren '80 tot ca. 1996 werden vervangen door mp3 CD-ROM's en na enkele jaren (sinds ik een iPod classic bezit) iTunes playlists met favorieten en wat sfeer-selecties om makkelijker op mijn iPod en iPhone te kunnen zetten. Mijn digitale muziekverzameling is ondertussen (begin 2011) behoorlijk groot geworden: schatting ca. 380 GB (ruim 120.000 songs) en ik heb nog niet eens al mijn CD's geript. Wel moet ik toegeven dat er ook muziek van de bibliotheek geripte CD's bij zit (waarvoor ik ook een vergoeding per CD heb betaald) en een deel van de verzamelalbums is gedownload van nieuwsgroepen via betaald abonnement; meestal bezit ik wel al een behoorlijk deel op andere verzamel CD's: er is dus sprake van dubbele nummers.

Van alle gekochte cassettebandjes, minidisks, (lege) CD's en DVD's is ook een thuiskopie-heffing afgedragen variërend van € 0,23 per uur voor cassettebandjes tot € 0,47 per uur voor lege audio-CD's. Lege DVD's hebben momenteel een heffing van €0,60 (DVD-R 4,7 GB) (DVD+R = €0,40).

Ik was eerder al wat ambivalent met betrekking tot het downloaden van Internet.

Mijn algemene vraag is dit:

Is het illegaal om muziek, films en software van Internet te downloaden waarvan je al een origineel of licentiecode bezit?

Juridisch is dit nog een wat schimmig en politiek wat turbulent gebied. Er lijkt met het recente (11-4-2011) voorstel van staatssecretaris Fred Teeven nu toch een downloadverbod te gaan komen wat in de praktijk mogelijk neer kan komen op een provider-filter voor illegaal aangemerkte buitenlandse sites. Digitale Burgerrechtenorganisatie Bits of Freedom spreekt over repressie van de individuele internetgebruikier en censuur. Vooral het aanbieden van bestanden lijkt nu strafbaar: Peer-to-peer netwerken hebben door de aard van de techniek vaak als kenmerk dat men het geheel of delen van (al dan niet als illegaal te classificeren) gedownloade bestanden zelf ook weer aanbied. Probleem is dat soms de legaliteit niet (of niet meteen) is vast te stellen, soms gaat dus om fragmenten van een bestand waarbij soms de (hoofd) aanbieder niet is vast te stellen en waarbij via een omweg de P2P indexerende sites worden aangepakt (denk o.a. aan The Pirate Bay).

Er is een uitspraak over het downloaden van muziek uit illegale bron (15 november 2010) , dat dit gebruik legaal is in Nederland in combinatie met de thuiskopie vergoeding.

Omdat ik direct of indirect (in geval van 2e hands) heb betaald voor een origineel op een audio CD ben ik geneigd te zeggen dat ik sowieso rechtmatig handel als ik die muziek (opnieuw) download (omdat dat nu eenmaal makkelijker is en sneller gaat dan het origineel rippen of opzoeken) als MP3 en gebruik. Ook het downloaden van films (.avi /.mp4) of Divx films waarvan ik al een analoog origineel bezit (op al dan niet met MacroVision kopieerbeveiligde videobanden) volgt voor mij dezelfde redenering. Het vervuld hier feitelijk de thuiskopiefunctie van 'porting'. Met het in de maak zijnde downloadverbod lijkt dit echter te veranderen. Ik pleit voor een 'fair common use' regeling voor bestaande, gelijke of gelijksoortige content waar ik reeds voor betaald heb of een legale drager van bezit. Een online video-service dienstverlener die een door mijzelf geripte video omzet naar een ander bestandsformat met meta-codes of extra ondertitels of een oude Disney VHS digitaliseert naar DVD zou voor mij mogen vallen onder dit 'fair common use'.

De techniek van netwerk-streaming en cloud-computing maakt het onderscheid tussen fair use en (mogelijk) illegaal gebruik ook steeds lastiger te beoordelen. Het lijkt op het reeds genoemde 'porting' (om van ene naar andere bestandsformat te converteren om het op een ander apparaat te gebruiken) en 'timeshifting' (uitgesteld TV kijken) uit de uitspraak van 15 november 2010, maar voegt daar wel een extra dimensie aan toe: een netwerk-schijf die al dan niet gedeeld in huis of ergens online staat waarvandaan media worden gestreamd naar TV, PC, iPhone, wekkerradio etc. Legale downloaddiensten als Spotify (die het gratis personalized audio-luisteren met reclame in de free versie ook gaat beperken tot 10 uur per maand) bieden nu reeds legaal streaming diensten aan tegen betaling van €10 (flat-fee) per maand. Een TiVo (= Digitale Videorecorder) vervuld al nieuwe functies door de technologische mogelijkheid om automatisch op (meta-)kenmerk op te nemen. In de VS is NetFlix een video-on-demand dienst die tegen een vaste prijs video-content bied. Europa staat dit (om redenen m.b.t. rechten) nog niet toe, maar het geeft wel aan waar we naartoe gaan.

Ik verwacht dat de trend van Internet-TV met video & content on demand (vod) zich zal voortzetten, en het personalized en customized aanbod (de belofte van Web 3.0) zich hiermee zal manifesteren. De juridische en politieke kaders (denk aan auteurswetgeving met een eerlijke en billijke vergoeding voor rechthebbenden en tegelijkertijd ook de controle-motieven van de overheid) zullen met de voortschrijding van de techniek voor content-sharing innovatie blijven vragen om een principiële respons als we niet willen verzanden in een totalitair overheidsgecontroleerde Big Brother-achtige maatschappij (naar Chinees voorbeeld).

Vragenlijst JGZ van GGD

Ik heb moeite met de GGD (Gemeentelijke Gezondheidsdienst) als ongecontroleerd lokaal politiek instituut, en met name de ouder-vragenlijsten (eerst consultatiebureau, later groep 2) die worden ingevoerd in een computer en waarvan op voorhand onduidelijk is wat ermee gebeurd.

Gaat die informatie in het EKD (Elektronisch Kinddossier) of EPD (Elektronisch Patientendossier) waartegen we eerder bezwaar hadden gemaakt (?), maar wat nu nog (voor kinderen tot 18 jaar) valt onder JGZ (Jeugdgezondheidszorg), of als het m.b.t. gedrag fout dreigt te gaan bij ZVJ (Zorg voor Jeugd) [zie o.a. jeugdinterventies.nl] in samenwerking met het RIVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Millieu) of als ze ouder zijn melding in de VIR (Verwijsindex Risicojongeren) waarbij ook een (niet nader gespecificeerde) koppeling is met het Elektronisch Leerlingdossier (ELD) dat al gekoppeld is aan het BSN (Burger Service Nummer) en systemen van Bureau Jeugdzorg met als bekendste taak het AMK (Advies en Meldpunt Kindermishandeling)?
Met de beste intenties van de instanties zitten er wel een hoop privacy-bezwaren in deze kluwen van niet-transparante instanties en database-koppelingen. Het is op basis van deze vragenlijst via de basisschool onduidelijk waar deze informatie terecht komt: als ik goed door de diverse websites heen lees waarschijnlijk in het DDJGZ (Digitaal Dossier Jeugdgezondheidszorg) [Link overheid] zie ook de voorlichtingsite: DDJGZ.nl

Mijn bezwaar is vooral dat ik op voorhand niet weet waar de verstrekte informatie terecht komt, wie deze beheert en of, waar en wanneer ik deze informatie kan inzien of wijzigen. Ik zie geen direct voordeel bij het verstrekken van informatie dus op dit moment lijkt het mij beter de uitgebreide vragenlijst gewoon niet in te vullen of af te geven aangezien het een vrijwillig consult betreft.

Extreme Monoloog Bram Moszcowicz - casus Eva Jinek

Personage: Bram Moszcowicz (50), advocaat, locatie: persconferentie
Welkom, hedenochtend bereikte mij het bericht dat mijn, eh, cliënte Mw. Eva Jinek (31) ontslagen is als journalist van het TV-programma Nieuwsuur van de Nederlandse Omroep Stichting (NOS) wegens een vermeende relatie met ondergetekende. Deze arbeidsrechtelijke casus is in rechte een juridische dwaling en de beschuldiging is abject en infaam.

Ik heb een naam hoog te houden bij kompanen in de orde van de advocatuur in binnen en buitenland. Ik ben pleiter van het vrije woord, en verdedig onder andere in wette de persoon Geert Wilders en niet zijn gedrag of uitspraken. Nederlandse parlementariërs genieten immuniteit en hun vrijheid van meningsuiting is vastgelegd in de Nederlandse wet en de internationale rechten van de mens.

Mijn, eh, cliënte Eva Jinek geniet als journalist geen immuniteit en haar ongeautoriseerde uitspraak over haar "Boobies" is derhalve onrechtmatig verkregen indirect bewijsmateriaal aangaande de aard van mijn relatie met mevrouw Jinek.
Relaties van advocaten zijn confidentieel en ik kan dus noch bevestigen, noch ontkennen dat mijn persoon in de privé-sfeer lichamelijke intimiteiten heeft uitgewisseld.

Over het zogenaamde bewijsmateriaal: de gevonden heroïnespuiten, bloedvlekken op de zwarte aktetas en de negatieve zwangerschapstest kan ik alleen zeggen dat dit onrechtmatig verkregen materiaal is uit een vuilnisbak in Amsterdam die in de nabijheid van mijn huis is geplaatst.
Hangende het lopend onderzoek doe ik verder geen inhoudelijke uitspraken over deze wederom abjecte en infame beschuldiging.
Deze persoonlijke demonisering van de media en roddelpers zonder toepassing van hoor en wederhoor, is verwoestender dan de buitenrechtelijke- en moreel verwerpelijke daden van de vermeende criminele organisaties die ik heb vertegenwoordigd.

Ik pleit daarom voor meer immuniteit van journalisten, innige belangenverstrengeling is het meest gediend bij een maatschappij waarin de trias politica, de scheiding der machten (politiek, de wetgevende macht, politie, justitie en advocatuur (als handhavende macht) en de journalistiek (als controlerende macht) hun publieke taak van waarheidsvinding zonder beperkingen kunnen uitvoeren. Ik zal hiertoe een wetsvoorstel indienen via de Partij van de Vrijheid (PVV). Ik dank u voor uw aandacht.
Bram Moszcowicz.

[Disclaimer: Deze tekst is fictief, geschreven door Toine Fennis in de zomer 2010 als onderdeel van een schrijfopdracht op Buitenkunst Drenthe]

Energie opwekken en terugleveren

Het is al jaren een wens van mij om eigen energie op te kunnen wekken en dit terug te leveren aan het net. We hebben sinds 2003 op ons dak 4 (PV) zonnepanelen die via een inverter stroom teruglevert aan het net. Op zonnige dagen kun je zien dat de elektriciteitsmeter ook terugdraait. Een zgn. slimme meter schijnt dat nog steeds niet te kunnen (terugdraaien / terugleveren aan het net) waardoor er een extra kastje nodig is voor de registratie van teruggeleverde stroom.

Bijna iedereen die ik erover spreek heeft wel eens de gedachte gehad dat sportscholen veel energie verbruiken maar dat het toch zonde is dat dit niet wordt opgevangen. Llink heeft in een uitzending van ConsuMinderman genaamd "Mankracht"dit aan de orde gesteld. Een spinningfiets van een sportschool wordt omgebouwd zodat het stroom terug kan leveren aan het net; in deze uitzending komen ze op ca. 120 Watt vermogen wat kan worden opgewekt als je hard fietst:


Het probleem wat aan de orde komt in deze uitzending is dat er geen kant en klare generators en inverters beschikbaar zijn voor dit doel. Een uitvinder Rien (?) en onderzoeker van TU Delft hebben de koppen bij elkaar gestoken en een oplossing bedacht met een generator en inverter van een windmolen. Eerder trof ik op Internet ook een systeem aan met een accumotor (soort dynamo) van een oude auto die de bouwer vond via de sloop.

LETS, Lokaal geld en Transition Town

Gisteravond was is er een bijeenkomst over lokaal geld door Anthony Mighels van Gelre handelsnetwerken in het Duurzaamheidscentrum in Groningen.

Hoewel ik al jaren gebruik maak van LETS via Keerkring Groningen komt handel en uitwisseling tussen leden toch maar moeizaam tot stand. Er is een vraag en aanbodlijst, maar vaak blijkt deze informatie verouderd. We begonnen ooit met cheques en een papieren administratie, maar dit is ondertussen volledig vervangen door het softwareprogramma Cyclos waarbij je elkaar facturen kunt sturen voor aan elkaar geleverde producten en diensten.
Waar de Keerkring Groningen (met LETS) vooral insteekt op low profile complementaire valuta in de tweedehands en hobby-sfeer (enkele uitzonderingen daargelaten) zou Transition Town Groningen met de Groninger Gulden meer willen inzetten op een high-profile lokaal Consumenten én Bedrijven-netwerk.